13 نویسنده آمریکایی و عراقی در کتابی به نقش مخرب آمریکا در عراق اشاره کردند و با استدلال‌های محکم تصریح کردند که هدف آمریکا از حمله به عراق، تاراج فرهنگی این کشور بود.به گزارش روزنامه ایرلندی "آیریش تایمز "، "تاراج فرهنگی در عراق " نام کتابی است که توسط 10 نویسنده آمریکایی و عراقی و به ویراستاری "ریموند بیکر "، "شیرین اسماعیل " و "طارق اسماعیل " به تحلیل جنگ عراق و نیت اصلی آمریکا از این حمله می‌پردازد. بنا به نوشته این کتاب، هدف آمریکا از جنگ عراق، تخریب فیزیکی یک ملت، نهادها و میراث فرهنگی آن ملت، تضعیف روحیه و بینواسازی مردم آن کشور، زندانی کردن یا کشتن یا ناامید کردن رهبران آن ملت بود و این چیزی بود که آمریکا در عراق انجام می‌دهد. نویسندگان در کتاب "تاراج فرهنگی در عراق " به صورت متقاعدکننده‌ای استدلال می‌کنند که تاراج فرهنگی عراق بعد از [آغاز] جنگ بیش از آنکه تصادفی یا برحسب اتفاق باشد کاملا عمدی و نه در نتیجه هرج و مرج و بی‌قانونی بوده است. هدف سیاسی تاراج فرهنگی، بازسازی عراق به شکل کشوری است که دوست آمریکاست و همچنین بازگشت تبعیدی‌های کرد و شیعه از واشنگتن به عراق و در دست گرفتن قدرت و اداره کشور توسط آنهاست. در 10 بخش اول این کتاب، ویراستاران بیان کرده‌اند که اهداف دولت "جرج بوش " رئیس‌جمهور سابق آمریکا، به نمایش درآوردن نفوذ جهانی آمریکا و همچنین بازسازی "خاورمیانه استراتژیکی " که هماهنگ با آمریکا باشد، بوده است. با این هدف، حمله به عراق، قدرت کوبنده ارتش آمریکا را به جهانی نشان داد که بعنوان تماشاگری به نظاره نابودی یک کشور نشسته بودند، این نابودی با تلفات سنگین غیرنظامیان، تخریب فرهنگی و فقر مردم آن کشور همراه بود. در فصول بعدی این کتاب نشان داده می‌شود که چگونه ساختار کشور عراق به همراه رژیم مستقل سوسیالیست و ملی‌گرای سکولار به صورت نظامند تخریب می‌شود. این تخریب‌ها با غارت موزه‌ها و کتابخانه‌ها، مدارس و دانشگاههای عراق آغاز می‌شود. گرچه اکثر غارتگری‌ها و تخریب‌ها در عراق توسط مردم خود عراق منجر می‌شود اما آمریکا مسئول آنچه که در عراق رخ می‌دهد، است. بنا به گزارش آیریش تایمز، دانشوران به کاخ سفید و پنتاگون هشدار داده‌ بودند که اگر از مکان‌های آسیب‌پذیر محافظت نشود، چنین رخدادی به وقوع خواهد پیوست اما هیچ اقدامی در زمینه این هشدارها صورت نگرفت. بنا به گفته "باربارا بودین " (Barbara Bodine)، اولین سفیر آمریکا در عراق پس از جنگ، دستورات به قدری موثر صادر شده بود که غارتگری بدون هرگونه بازرسی ادامه داشت و در برخی موارد ارتش آمریکا درهای سازمان‌ها را برای کمک به غارتگران می‌شکست. آمریکا همچنین از مکان‌های باستان‌شناسی عراق از جمله "بابل " و "سومر " به عنوان پایگاههای نظامی استفاده می‌کرد و بدین وسیله آسیب‌های غیرقابل ترمیمی را به این مناطق وارد آورد. "زینب بحرینی " اعلام می‌کند که آمریکا به دنبال تخریب هویت منحصر به فرد مردم عراق است. احساس عمیق آنها [مردم عراق] به تاریخ و فرهنگ از بیشتر مردم عراق شاعرانی خلاق، نویسندگان و نقاشان مبتکری در جهان عرب ساخته است. بخش دوم کتاب بر کشتار متفکران و متخصصان عراقی متمرکز می‌شود. در 11 آوریل 2003، دو روز پس از سقوط بغداد، گروهی از استادان و دانشمندان عراقی ایمیلی را منتشر کردند که در آن نوشته بود که نیروهای اشغالی لیستی از افراد تنظیم کرده‌اند تا آنها را دستگیر، شکنجه و نابود کنند. به دنبال انتشار این ایمیل صدها تن از استادان دانشگاهی، پزشکان و دانشمندان عراقی ترور، ربوده، کشته شدند یا به تبعید فرستاده شدند. قتل "دکتر محمد راوی "، یک پزشک عراقی و رئیس‌ دانشگاه بغداد در ژوئیه 2003، کشور عراق را در بهت و حیرت فرو برد و به عنوان هشداری برای طبقه روشنفکر عراق بود. به دنبال وقوع این قتل در ابتدا سازمان جاسوسی موساد رژیم صهیونیستی و شبه‌نظامیان سپاه بدر عراق عامل این کشتارها شناخته شدند اما این در حالی است که در این کتاب شواهد مستندی ارائه می‌شود که نشان می‌دهد آمریکا و انگلیس به اینگونه قتل‌ها میدان دادند زیرا این متفکران با تسلط و نفوذ کشورها و نیروها خارجی بر عراق از طریق نمایندگان شیعه و کرد که به حمایت از تانک‌های آمریکایی به بغداد آمده‌ بودند مخالفت و در مقابل آنها مقاومت می‌کردند. آیریش‌تایمز در پایان گزارش خود اعلام می‌کند که به طور کلی 13 نویسنده این کتاب اعلام کردند که آمریکا جنگ عراق را با هدف تخریب هویت ملی عراق، کاهش و بی اهمیت‌ کردن قشر تحصیل کرده عراق و نابودی کشور عراق با هدف ساخت مجدد کشوری که وابسته به آمریکا است، آغاز کرد.